Pireus antyczny

W czasach wczesnego antyku Pireus był kamienistą wyspą (Munichia - współcześnie Kastella), połączoną z lądem wąską, zalewaną przez morską wodę ścieżką, która w suchym okresie była wykorzystywana do pozyskiwania soli. Nazywała się Halipedon (pole solne) i jej błotniste podłoże pozwalało, mimo trudności, na jej przebycie.

Z biegiem czasu ląd się utwardził, ustało zalewanie wodą i we wczesnych czasach klasycznych przejście stało się bezpieczne. Temistokles przewidując ponowny atak Persja|Persów - po bitwa pod Maratonem|bitwie pod Maratonem - w latach (493–492) p.n.e. silnie ufortyfikował Pireus. Wtedy Pireus zwiększył swoje znaczenie i jako port o głębokiej wodzie, zastąpił dotychczasowy w Faleronie, stając się portem wojennym Aten (493 p.n.e.). Powstałe tam stocznie wybudowały flotę walczącą później pod bitwa pod Salaminą|Salaminą.

Fortyfikacje zostały ukończone w 460 p.n.e. przez Kimona i Peryklesa, gdy Pireus był już połączony z Atenami Długimi Murami, budowanymi w latach 461-457 p.n.e., dającymi bezpieczne połączenie między oboma miastami.

Przyległe do portu miasto na planie prostopadłych ulic otaczających port, hale kolumnowe i doki, zostało zaplanowane przez Hippodamos z Miletu|Hippodamosa z Miletu. Agora (Grecja)|Agora w Pireusie została później nazwana jego imieniem.

Podczas wojny peloponeskie|wojen peloponeskich Pireus był głównym portem Aten i podzielił ich los. Sparta|Spartanie spalili Pireus i zburzyli mury. Dopiero po restaurowaniu demokracja ateńska|demokracji Konon (wódz ateński)|Konon odbudował mury w 392 p.n.e..

Kolejne zniszczenia miały miejsce po zdobyciu Pireusu przez Sula|Sulę, gdy został opanowany przez cesarstwo rzymskie|Rzymian. Dzieła dokończyli Goci pod wodzą Alaryka w 395.

W okresie cesarstwo bizantyjskie|bizantyjskim port był wykorzystywany okresowo ze względu na dużą odległość od stolicy - Konstantynopola. Wczasie okupacji tureckiej Pireus był opuszczony - była tam tylko komora celna i klasztor świętego Spirydona.

Duża część murów fortyfikacji Temistoklesa, otaczających linię brzegową, przetrwało w bardzo dobrym stanie do dni dzisiejszych i są częścią promenady. Odkopano pozostałości neosoikoi (νεοσοικοι - domy statków), w których były podczas zimy przechowywane trirema|triremy. Wykopaliska te są źródłem informacji o antycznej żegludze i budowie statków.

Pireus współczesny

Wraz z powstaniem niepodległej Grecji i proklamowaniem Aten stolicą rozpoczął się gwałtowny rozwój miasta, powstało wiele pięknych budynków. Jednym z nich jest gmach teatru miejskiego, przykład budownictwa klasycyzm|klasycystycznego.

Pireus jest jednym z najważniejszych centrów przemysłowych współczesnej Grecja|Grecji, największym jej portem i trzecim co do wielkości portem Morze Śródziemne|Morza Śródziemnego. Z Ateny|Atenami łączy go linia metro|metra i Pireus stanowi z nimi wspólny kompleks miejski. Liczba mieszkańców demos (gminy) Pireus (Δήμος Πειραιóς) wynosi 175.697 (2001).

Największy port Pireusu - Kantharos - jest portem handlowym, zaś dwa pozostałe, większy Zea i mniejszy Munichia, są wykorzystywane jako porty wojenne. Port handlowy ma połączenia promowe z prawie każdą wyspą wschodniej Grecji, Kreta|Kretą, Cyklady|Cykladami, Dodekanezem i wieloma z południowych i północnych Morze Egejskie|wysp Egejskich. Zachodnia część portu, zajmująca znaczną część przedmieścia Drapetsona, jest wykorzystywana do obsługi ładunków terminal cargo|cargo.

Przynależność administracyjna

Wyższe uczelnie w Pireusie