1 znalezionych hoteli, Pokazuję 1 – 1:
Sprawdź dostępność
Data przyjazdu:
Data wyjazdu:
Sortuj według

Waluta(Prices include tax):

EUR 68 - 132

Ostseehotel Damp

Seeuferweg 10, 24351 DampPLN 295 - 573

oceny Gośc: N/A
Ten czterogwiazdkowy hotel w Damp oferuje pokoje z balkonem, bezpłatny parking oraz bezpłatny wstęp do ośrodka rekreacji z basenem. Hotel ten stoi… More
 

Wilgoć: Guide


Wilgoć (W) - popularne określenie na woda|wodę zawartą w powietrzu w formie aerozol|aerozolu lub para wodna|pary, obecną w porach substancji porowatych lub na powierzchni ciał stałych w formie drobnych kropelek lub jednolitego, cienkiego filmu.

Wilgoć w środowisku naturalnym występuje właściwie prawie wszędzie (oprócz obszarów pustynnych i polarnych), jest ona też nieodłączonym elementem wnętrz w których przebywają ludzie.

Wilgoć w powietrzu

Zawartość pary wodnej w powietrzu nazywa się jego wilgotność powietrza|wilgotnością, którą podaje się zwykle w jednostkach względnych, przyjmując za 100% maksymalną zawartość pary wodnej w określonej temperaturze, od której zaczyna się w danych warunkach jej skraplanie.
Zawartość wilgoci w powietrzu na terenie otwartym zależy od warunków atmosferycznych (opady i temperatura).

Na zawartość pary wodnej w powietrzu w pomieszczeniach zależy od wielu czynników:
od wilgotności powietrza na zewnątrz
od sposobu ogrzewania i wentylacji
od liczby osób przebywających w pomieszczeniu i rodzaju ich aktywności
od innych czynników takich jak źródła wilgoci (np: gotująca się woda, procesy technologiczne wydzielające lub pochłaniające wodę).

Wilgotność w pomieszczeniach gdzie na stałe przebywają ludzie, powinna mieścić się w zakresie od 40 do 60%. Wilgotność poniżej 40% powoduje u ludzi nieprzyjemne uczucie suchości w nosie i na ustach, ze względu na wysychanie błona śluzowa|błon śluzowych. Wilgotność powyżej 60% jest natomiast zwykle odbierana jako "duszność" czy "parność" i powoduje złe samopoczucie.

Usunięcie wilgoci z powietrza jest czasami potrzebne ze względu na wymagania procesu technologicznego wymagającego bezwodnych warunków (np: w fabrykach produkujących mikroprocesor|mikroprocesory. W tym celu zazwyczaj stosuje się specjalne klimatyzatory, w których występują elementy pochłaniające wodę, zwane absorber wilgoci|absorberami.

Wilgoć w ciałach stałych

Całkowita zawartość wody w ciałach stałych jest nazywana wilgoć całkowita|wilgocią całkowitą. Zwykle podaje się ją jako stężenie|procent wagowy wody w stosunku do całkowitej masy ciała. Część wilgoci, która uchodzi z ciała stałego przy suszeniu go w temperatura|temperaturze pokojowej nazywa się wilgoć przemijająca|wilgocią przemijającą. Pozostała zaś w ciele stałym część wilgoci nazywa się wilgocią próbki powietrzno - suchej lub wilgoć higroskopijna|wilgocią higroskopijną.

Wilgoć na powierzchni ciał stałych

Mikrowarstwa

W normalnych warunkach, na powierzchni wielu ciał stałych (np: szkło, niektóre tworzywo sztuczne|tworzywa sztucznie, metal|metale, tkaniny itp.) wystawionych na kontakt z powietrzem powstaje cienka warstwa wody (o grubości rzędu od 1 do 10 woda|cząsteczek wody, której się zwykle w ogóle nie zauważa. Warstwa ta powstaje na skutek osadzania się wilgoci z powietrza na powierzchni i jest utrzymywana na niej w wyniku oddziaływań słabych (wiązanie wodorowe|wiązania wodorowe, oddziaływania elektrostatyczne).

Normalnie warstwa ta nikomu w niczym nie przeszkadza, jednak w niektórych szczególnych przypadkach istnieje konieczność jej usunięcia (np: z przyrządów chirurgicznych, przy produkcji urządzeń precyzyjnych, w laboratoriach chemicznych, przy wykonywaniu rekacji w ściśle bezwodnych warunkach)
Aby uniknąć powstawania tej warstwy można:
zlikwidować przyczynę jej powstawania - czyli całkowicie wysuszyć powietrze, lub prowadzić procesy w atmosferze suchego gazu obojętnego lub próżni
zabezpieczyć powierzchnię przed jej powstawaniem poprzez stosowanie powłok z materiałów na których ta warstwa się nie osadza (np: teflon, niektóre tłuszcz|tłuszcze)

Gdy warstwa ta osadzi się już na powierzchni można się jej zwykle pozbyć w wyniku długtrwałego ogrzewania w wysokiej temperaturze (np: pow 120°C dla szkła), lub poprzez jej zwilżenie inną cieczą, która ma zdolność wypierania wody (np: aceton), jednak ponowny kontakt tej powierzchni z wilgotnym powietrzem powoduje szybkie odtworzenie się tej warstwy.

Zaparowywanie

Wilgoć w większych ilościach może się osadzać na powierzchni w formie mgiełki lub kropel. Mgiełka osadzająca się na np: szybach samochodowych lub okulary|okularach jest zwykle nieprzeźroczysta, co popularnie nazywa się zaparowywaniem. Mgiełka ta to w istocie bardzo drobne i równomiernie rozmieszczone kropelki wody, na których rozprasza się światło. To czy wilgoć osadzi się w formie mgiełki czy w formie większych kropel, które nie utrudniają widoczności, zależy od szybkości tego osadzania oraz od własności samej powierzchni. Powierzchnie które są zdolne do oddziaływań z cząsteczkami wody (poprzez tworzenie wiązań wodorowych, oddziaływań elektrostatycznych i Van Der Waalsa) zwykle mają większą tendencję do zaparowywania się. Aby uniknąć tego efektu, należy tak zmodyfikować tę powierzchnię aby zmniejszyć te oddziaływania do minimum, gdyż wówczas osadzająca się woda ma tendencję do szybszego spływania z powierzchni lub tworzenia dużych kropel. Stosuje się tu zazwyczaj albo stałe warstwy z substancji hydrofobowych (odpychających wodę) (np: polietylen), albo środki, którymi smaruje się te powierzchnie (oparte zwykle na tłuszczach lub zawiesinach polimer|polimerów).


This "Travel Guide" section is drawn from the Wikipedia article "Wilgoć". We hope you will edit and improve it. It is available under the terms of the GNU Free Documentation License.