Miasto stanowi 8,07% powierzchni powiatu.

Demografia

Dane z 30 czerwca 2004:
}

Według danych z roku 2002, średni dochód na mieszkańca wynosił 2094,63 zł.

Zdaniem językoznawców nazwa "Ustroń" pochodzi od miejsca zacisznego, ustronnego, leżącego "na stronie". Natomiast według przekazów legendarnych właśnie tu, nad brzegiem Wisła|Wisły, jeden z oddziałów tatarskich miał spalić w 1241 r. kilkuset polskich jeńców, skąd poszła nazwa ustrina lub ustrinum, tzn. pogorzelisko z ciał ludzkich (łac. ustor - palący trupy).

Historia

Po raz pierwszy Ustroń wymieniony był w 1305 roku w księdze uposażeń biskupów wrocławskich. Pierwsi osadnicy założyli Ustroń Dolny (tereny w rejonie dzisiejszej stacji kolejowej Ustroń). W 2 poł. XVI w. zaczął powstawać Ustroń Górny (okolice dzisiejszego centrum), a jeszcze dalej w górę Wisły, "na Polance" (dziś Ustroń Polana), pierwszych 12 zagrodników odnotowano w 1607 r. Ustroń Dolny i część Górnego były od najdawniejszych czasów własnością szlachecką, a pierwszym znanym właścicielem był (na początku XVII w.) Marcin Kloch z rodu Kornicz|Korniczów. Pozostała część Górnego Ustronia stanowiła własność książęcą. Z czasem ustrońskie dobra szlacheckie uległy rozdrobnieniu i do 1738 r. zostały wykupione przez księcia cieszyńskiego Franciszek II Lotaryński)|Franciszka II Lotaryńskiego. Obie części Ustronia połączono w jedną wieś w 1839 r.

W 1621 r. w czasie wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej Ustroń został spalony przez przebywające tu wojska neapolitańskie, walczące po stronie katolickiej Austrii. Uciekający przed grabieżami chłopi zaczęli osiedlać się coraz wyżej w górach i przestawiać się na gospodarkę hodowlaną. W 2 poł. XVII w. na okolicznych górach istniało już szereg pasterstwo|gospodarstw pasterskich, opartych na wzorach Wołosi|wałaskich. W 1788 r. na Równica|Równicy, Orłowa|Orłowej i Czantoria|Czantorii 39 gospodarzy ustrońskich wypasało ok. 1500 owiec i kilkadziesiąt krów.

W II połowie XVIII wieku wykryto tu pokłady żelazo|rudy żelaza, co doprowadziło do otwarcia w 1772 roku pierwszej huty w Księstwo Cieszyńskie|Księstwie Cieszyńskim. Od tej pory Ustroń rozwijał się jako ośrodek przemysłowy. Inwentarz z 1823 roku wymienia również browar, 4 młyny, tartak, cegielnię, piec wapienny i papiernię w Polanie. W XIX wieku odkryto też właściwości lecznicze miejscowych wód, co przy dobrych warunkach klimatycznych spowodowało popularyzację Ustronia jako miejscowości uzdrowiskowej. Po otwarciu nowej huty w pobliskim Třinec|Trzyńcu ustrońskie hutnictwo zaczęło podupadać, a w 1897 roku całkowicie wstrzymano tu produkcję. Hutę przekształcono w średniej wielkości zakład przetwórstwa żelaza (kuźnię), która funkcjonuje do dziś. Od tej pory Ustroń rozwijał się wyłącznie jako miejscowość uzdrowiskowa i wypoczynkowa. Prawa miejskie otrzymał w 1956 roku, a w skład miasta weszły wsie dawnej gminy Ustroń. Od lat 60. nastąpił gwałtowny rozwój Ustronia. Zbudowano wiele ośrodków wypoczynkowych i leczniczych oraz pełną infrastrukturę turystyczną, łącznie z dwupasmową drogą do Katowic i regulacją rzeki Wisły do celów wypoczynkowych. Dzięki temu Ustroń jest dziś jednym z najważniejszych ośrodków w Beskidy|Beskidach, a jako jedyny posiada status uzdrowisko|uzdrowiska.

Ustroń to miejsce, które posiada doskonałe warunki do wypoczynku, uprawiania górskiej turystyki pieszej, narciarskiej, rowerowej oraz innych sportów. Miasto jest pięknie położone wśród malowniczych zboczy. Różnica wzniesień wynosi ponad 500 metrów pomiędzy centrum miasta w dolinie Wisły, a Czantoria Wielka|Czantorią Wielką i Równica|Równicą. Warto zwrócić uwagę na zabytkowy kościół katolicki z 1788 roku i kościół ewangelicki z 1835 roku.

Zaczyna się tu Główny Szlak Beskidzki biegnący w stronę Równicy.

Sąsiednie gminy

Galeria

Zobacz też